Theodore S. Orlin

It is the ninth occasion that I have the honor to introduce the International Human Rights Film Festival Albania (IHRFFA). To be associated with this effort from its beginning to this year’s edition provides great satisfaction.

The Festival is a remarkable and continuing achievement. A vision that has been made a reality by Kujtim Çashku, the staff and students of the Academy of Film and Multimedia MARUBI, volunteers, an active board and generous sponsors from Albania and the international community.  It is a tribute all involved in its organization that the IHRFFA has become an enduring tradition that continues to bring together filmmakers, human rights advocates, students, foreign guests, and the people of Tirana to celebrate the promotion and observance of human rights.

To witness the Festival’s maturation as an enduring institution is truly a testament to the importance and resilience of the human rights message as well as a tribute for those whose commitment make this celebration of human rights a reality.

The efforts of all those associated with the IHRFFA should take pride in this continuing achievement. Their contributions make a difference in bringing the issues of human rights to the attention of the Albanian civil society as well as to the many internationals and foreign guests who attend the Festival. This annual gathering of those who appreciate film and its contribution to the promotion and understanding of human rights confirms that the message of the respect of ‘human dignity’ remains relevant for the Albanian nation and its peoples.

As we approach the Tenth Anniversary of the IHRFFA it is important to note when the first edition began in 2006 there were few partners and just a few films; a meager beginning that has blossomed into a respected event now lasting a week with the presentation of more than thirty films.  This success did not come easily and without considerable travail.  Challenges that saw the site of the festival marred with wire that surrounded the garden has now been removed and this celebration of human rights can be enjoyed among the trees, shrubs and art that grace the outdoor screen where participants can view the films in one of the more enjoyable spaces urban Tirana can offer.

The Festival’s reputation continually grows not just in Albania, but globally. Today the IHRFFA is recognized as an important event for filmmakers and the human rights community. Filmmakers from the far reaches of the globe submit their films for submission.

This week long event, sponsored jointly by the international community in Albania, (Embassies, intergovernmental organizations,…), Non-governmental Organizations (NGOs), educational institutions and Albanian, as well as international businesses, has become a significant effort to  educate, promote and discuss the importance of human rights. The contributions of these sponsors supports the reality that the protection of human rights knows no boundaries and that the interest of protecting the individual to insure that all their rights, both civil and political and economic social and cultural rights are protected, is a paramount concern for “all peoples and all nations…every individual and every organ of society…” (Preamble, Universal Declaration of Human Rights {UDHR} 1948).

Although the films selected represent the efforts of filmmakers from a variety of nations and cultures they all share the common theme of the importance of human rights and the respect of human dignity. The choices, carefully selected from scores of submitted films, portray the problems associated with the realization of the promise of human rights made by world community who have “pledged to take joint and separate action…” for the “promotion and observance of Human Rights…”(Article 55, 56 UN Charter {1945}).

For those who are not familiar with this Festival they need to be aware that its activities go well beyond the showing of quality films. It has truly become a celebration of human rights in a much fuller context. Many of the films are introduced by the actual filmmakers who, in many instances, have traveled long distances to explain the filmmaking process and the issues surrounding the subject of the film. Further, many international and local human rights advocates and experts participate in discussions that follow the films and provide a more in depth understanding of the human rights issues portrayed on the screen. This contribution engages the audience in a meaningful discussion as to the problems associated with the implementation and realization of human rights. The Festival has become an annual forum for the celebration and discussion of the human rights agenda and its importance for Albania and its peoples.

An important addition to the Festival has been the inclusion of Albanian high school students who come to the Academy of Film and Multimedia MARUBI to see films, hear directly from film makers and discuss with experts the message their films portray. This activity has made the IHRFFA a human rights educator in the true sense of the UDHR’s commitment that human rights implementation is dependent on ‘teaching and education… for the promotion of universal respect for and observance of human rights.”

In recent years the Festival has added live performances that are held after the films in the pleasantry of Marubi’s Garden. The addition of these performances confirms the importance the performing arts plays in the enhancement of human rights. Article 27 of the UDHR states, “…Everyone has the right to freely to participate in the cultural life of the community, to enjoy the arts…” The IHFFA is playing an important role in including in a human rights festival an opportunity for sharing and encouraging the people of Tirana to enjoy the artistry of Albanian and foreign artists as a part of the celebration of human rights.

The Ninth Edition’s Focus

This year’s Festival emphasis deals with issues that are contemporary, a relatively recent phenomenon, that may very well impact the very future of human rights and the respect for human dignity for eons to come. The age of the computer, the internet, social media and the accompanying practices by governments, human rights advocates and businesses provides both opportunities for the promotion of human rights and threats to our privacy and freedom of expression.

Human rights as a legal obligation was born from the experiences of World War II, most particularly from the reaction to the horrific tragedy of the Holocaust, where twelve million victims were exterminated solely due to their religion, race, ethnic status or political beliefs. From that experience the UN Charter (1945) made human rights a global legal commitment and defined its common understanding via the Universal Declaration of Human Rights (UDHR, 1948). The inclusion of the protection of Civil and Political Rights (Freedom of Religion, Expression, Assembly, Due Process, the Prohibition of Torture, Slavery, etc.) was guaranteed along with Economic, Social and Cultural Rights (housing, health, education, reputation, marriage, family, etc.), reflected the global and critical issues of that day.

There is little question that the promotion and protection of these rights have not been fully realized. Torture remains a staggering problem in many parts of the world and is on the rise with the growth of terrorism and non -state actors. This is especially true in volatile areas of transition, where insurgency and war remain with growing violence. There are a myriad of global examples of violations of religious freedom, where majorities are physically attacking religious minorities who threaten their theological and political dominance. The prohibition of Slavery, a history that began in the nineteenth century, continues in the twenty-first century, taking new forms and being rampant in certain parts of the world. Gender inequality as well as violence against women remains epidemic. Each of the Civil and Political rights referenced in the UDHR continues to require much more attention, if the human rights rhetoric is to become a reality. Similarly, the rights to education, health, housing and the other economic and social rights are far from being provided universally. Poverty and salary inequality remain and may even be growing in this age of the global economy. Many of the films of the IHRFFA will address these and other human rights issues. Yet we must be mindful that there is a new and growing threat to our human dignity and the rights we proclaim to protect. It cannot be ignored since the trend now started is accelerating at an enormous rate.

In 1948 the computer and its accompanying technologies were beyond human imagination. Accordingly the UDHR’s agenda did not anticipate the challenges we now and will face from global interaction, communication and the power to intrude in personal privacy and then store, record and threaten human liberty via commuter technologies. The web, the cell phone, the capability to store and sort as well as analyze huge amounts of data has made possible intrusions in our personal liberty and privacy unheard of until the advent of these technologies. Up until this era people viewed that their communications and records were personal with an expectation that their privacy could and would not be invaded. With the new technologies the most personal of our communications, thoughts, possessions and valued opinions are now threatened to be intruded upon by either governments, businesses or others. In an earlier era we would expect that this personal information would fall well within our protected expected zone of privacy. This expectation is now threatened and must be considered a considerable challenge to the protection of our rights and liberties.

In considering the impact of the computer age on the human rights agenda its positive aspects must not be ignored. Social networking, the ever present cell phone with recording and phone capabilities, let alone the ability to connect instantaneously via the internet, have been important tools for the human rights monitor, activist and promoter of human dignity. It has provided civil society and individuals tools to fight oppression, state violence and other threats to human rights causes. It some sense it has equaled the playing field, allowing individuals to combat state tyranny and human rights abuse. Yet the State and non- state actors determined to attack threats to their power and causes have used the reliance of civil society on the new technologies against them. These and similar concerns are the part of the focus of this year’s IHRFFA agenda.

In screening the films that address these issues it is important that we not forget that human right are meant to be universal. While the problems associated with the new technologies are relatively new we must be aware that human dignity, the aim of the human rights agenda, is a constant. Just as we seek to protect all individuals from the threats to liberty and freedom rooted in the classical rights reference in the UDHR, we must protect all from the arbitrary incursions in our privacy and liberty that are the result of the abuse of the new technologies in the hands of the powerful whose aim may be the destruction of the rights we seek to protect.

Simply, the Festival serves to have human rights put in an appropriate spotlight where issues, concerns and the practicalities of human rights can be considered and discussed in an appropriate venue via the stimulation of creative filmmaking, cultural performances and meaningful discussions. If this year’s events reflect the successes of previous editions, then we can be assured that the ideas, impressions and impact of these films and events will continue to stimulate interest and commitment for the respect of human rights beyond the week’s events. After all human rights are not only ‘universal’ but must be perpetually part of our lives. It is the intention of this festival that the impact of the event will influence our beliefs, policies and our behavior encouraging the further enhancement of the human rights promise to provide the respect of ‘human dignity’ to all.

Let us consider these issues and other relevant  as we watch these films so we may seek policies, practices, new modalities of protection, so that future generations can enjoy life with the ultimate realization that the universal respect of human rights includes the protection of our children, spouses, significant others and ourselves.

September 2014

Theodore S. Orlin – IHRFFA- Honorary President
Clark Professor of Human Rights Scholarship and Advocacy (2005-2010), Utica College, New York, USA


=====Versioni Shqip=========

Është hera e nëntë që kam nderin të paraqes Festivalin Ndërkombëtar të Filmit të të Drejtave të Njeriut në Shqipëri (IHRFFA).Të jesh bashkë me të tjerë në këtë përpjekje nga fillimi i saj deri në edicionin e sivjetëm të mbush me mjaft kënaqësi.

Festivali është një arritje e jashtëzakonshme dhe e vazhdueshme. Një vizion që është bërë realitet nga Kujtim Çashku, stafi dhe studentët e Akademisë së Filmit dhe Multimedias MARUBI, vullnetarët, një bord aktiv dhe sponsorët zemërgjerë nga Shqipëria dhe komuniteti ndërkombëtar. Është një nderim për të gjithë ata që janë përfshirë në organizimin e saj që IHRFFA është bërë një traditë jetëgjatë që vazhdon të mbledhë së bashku realizues filmash, avokatë të të drejtave të njeriut, studentë, vizitorë të huaj, dhe njerëzit e Tiranës për të festuar promovimin dhe respektimin e të drejtave të njeriut.

Të jesh dëshmitar i pjekurisë së festivalit si një institucion i qëndrueshëm është me të vërtetë një testament për rëndësinë dhe aftësinë ripërtëritëse të mesazhit të të drejtave të njeriu, si dhe një nderim për ata, angazhimi i të cilëve e bëjnë këtë kremtim të të drejtave të njeriut një realitet.

Përpjekjet e të gjithë atyre lidhur me këtë arritje duhet të krenohen me këtë sukses të vazhdueshëm. Kontributet e tyre vazhdojnë të sjellin ndryshim në sjelljen e çështjeve të të drejtave të njeriut në vëmendjen e shoqërisë civile shqiptare si edhe për ndërkombëtarët e shumtë dhe të ftuar të huaj që ndjekin festivalin. Ky takim vjetor i atyre që vlerësojnë filmin dhe kontributin e tij për promovimin dhe të kuptuarit e të drejtave të njeriut konfirmon se mesazhi i respektimit të “ dinjitetit njerëzor ” mbetet i rëndësishëm për kombin shqiptar.

Ndërsa i afrohemi Përvjetorit të Dhjetë të IHRFFA-s është e rëndësishme të theksohet se kur filloi edicioni i parë në vitin 2006, ka pasur disa partnerë dhe vetëm pak filma; një fillim modern që ka lulëzuar tashmë në një ngjarje të respektuar që zgjat një javë me paraqitjen e më shumë se dyzetë filmave. Ky sukses nuk ka ardhur lehtë dhe pa një punë të konsiderueshme. Sfidat///kundërshtitë që e panë vendin e zhvillimit të festivalit të dëmtuar me tela që rrethonin lulishten tani nuk janë më dhe kjo festë e të drejtave të njeriut mund të shijohet në mesin e pemëve, gëmushave dhe artit që hijeshojnë ekranin në natyrë, ku pjesëmarrësit mund të shikojnë filmat në një nga hapësirat më të këndshme që mund të ofrojë Tirana urbane.

Fama e festivalit nuk rritet vazhdimisht vetëm në Shqipëri, por në mënyrë globale. Sot IHRFFA njihet si një ngjarje të rëndësishme për kineastët dhe komunitetin e të drejtave të njeriut. Realizuesit e filmave nga vende të largëta të globit paraqesin filmat e tyre për t’u pranuar.

Kjo ngjarje që zgjat një javë, e sponsorizuar bashkarisht nga komuniteti ndërkombëtar në Shqipëri, (ambasadat, organizatat ndërqeveritare, …), Organizatat Jo-qeveritare (OJQ-të), institucionet arsimore, si dhe bizneset shqiptare dhe ndërkombëtare, është kthyer në një përpjekje të rëndësishme për të edukuar, nxitur dhe për të diskutuar rëndësinë e të drejtave të njeriut. Kontributet e këtyre sponsorëve mbështesin faktin se mbrojtja e të drejtave të njeriut nuk njeh kufij dhe se interesi i mbrojtjes së individit për të siguruar se të gjitha të drejtat e tyre, si ato qytetare dhe politike, social-ekonomike dhe kulturore janë të mbrojtura, është shqetësimi më i madh për “të gjithë popujt dhe të gjitha kombet … çdo njeri dhe çdo pjesë të shoqërisë …” (Preambula, Deklarata Universale e të Drejtave të Njeriut {DUDNJ} 1948).

Edhe pse filmat e përzgjedhur përfaqësojnë përpjekjet e kineastëve nga kombe dhe kultura të ndryshme shumëllojshmëri ata të gjithë kanë të përbashkët temën mbi rëndësinë e të drejtave të njeriut dhe respektimin e dinjitetit njerëzor. Përzgjedhjet e bëra me kujdes, nisur nga arritjet e filmave të paraqitur, portretizojnë problemet që lidhen me realizimin e zotimit të të drejtave të njeriut të bëra nga komuniteti botëror të cilët janë ” zotuar të marrin veprime të përbashkëta dhe të veçanta …për “promovimin dhe respektimin e të Drejtave të Njeriut …” (neni 55, 56 Karta e OKB-së {1945}).

Për ata që nuk janë të njohur me këtë Festival, duhet të dinë se aktivitetet e tij shkojnë përtej shfaqjes së filmave të cilësorë. Ai është bërë me të vërtetë një festë e të drejtave të njeriut në një kontekst shumë më të plotë. Shumë nga filmat prezantohen nga vetë kineastët të cilët,, në shumë raste, kanë përshkuar distanca të gjata për të shpjeguar procesin e filmave dhe çështjet që lidhen me subjektin e filmit. Më tej, shumë mbrojtës dhe ekspertë ndërkombëtarë dhe vendorë të të drejtave të njeriut dhe marrin pjesë në diskutimet që pasojnë filmat dhe i japin më shumë thellësi kuptimit të çështjeve të të drejtave të njeriut të portretizuara në ekran. Ky kontribut angazhon publikun në një diskutim kuptimplotë për problemet që lidhen me zbatimin dhe realizimin e të drejtave të njeriut.Festivali është bërë një forum vjetor për kremtimin dhe diskutimin në rend të ditës të të drejtave të njeriut dhe rëndësinë e tyre për Shqipërinë.

Një shtojcë e rëndësishme për Festivalin ka qenë përfshirja e nxënësve të shkollave të mesme shqiptare që vijnë në Akademinë e Filmit dhe Multimedias MARUBI për të parë filma, për të dëgjuar drejtpërsëdrejti nga krijuesit e filmit dhe për të diskutuar me ekspertë mesazhin që filmat e tyre portretizojnë. Ky aktivitet e ka bërë IHRFFA një edukatore të të drejtave të njeriut në kuptimin e vërtetë të angazhimit të DUDNJ-së, se zbatimi i të drejtave të njeriut varet nga “ mësimdhënia dhe edukimi … për promovimin e respektimin e përgjithshëm dhe zbatimin e të drejtave të njeriut.”

Në vitet e fundit Festivali ka shtuar performanca të drejtpërdrejta që mbahen pas filmave në kënaqësinë e Kopshtit të Marubit. Shtimi i këtyre shfaqjeve tregon edhe njëherë rëndësinë që disiplinat e arteve luajnë në rritjen dhe përmirësimin e të drejtave të njeriut. Neni 27 i DUDNJ-së thotë, “… Çdo njeri ka të drejtë të marrë pjesë lirisht në jetën kulturore të bashkësisë, të gëzojë artet …” IHRFFA është duke luajtur një rol të rëndësishëm duke përfshirë në një festival të të drejtave të njeriut mundësinë për të ndarë me të tjerë dhe për të inkurajuar banorët e Tiranës ta shijojnë artin e artistëve shqiptarë dhe të huaj si pjesë e kremtimit të të drejtave të njeriut.

Fokusi i Edicionit të Nëntë

Theksi i Festivalit të këtij viti merret me çështje që janë bashkëkohore, një dukuri relativisht e kohëve të fundit, që fare mirë mund të ndikojë pikërisht të ardhmen e të  drejtave të njeriut dhe respektin për dinjitetin njerëzor për mijëvjecarët që do të vijnë. Epoka e kompjuterit, internetit, medias sociale dhe praktikat shoqëruese nga qeveritë, avokatët e të drejtave të njeriut dhe bizneset ofrojnë edhe mundësitë për promovimin e të drejtave të njeriut edhe kërcënimet ndaj privatësisë tonë dhe lirinë e shprehjes.

Të drejtat e njeriut si një detyrim ligjor kanë lindur nga përvoja e Luftës së Dytë Botërore, më në veçanti nga reagimi ndaj tragjedisë së tmerrshme të Holokaustit, ku dymbëdhjetë milionë viktima u vranë vetëm për shkak të fesë, racës, gjendjes së tyre etnike ose bindjeve politike. Nga ajo përvojë Karta e OKB-së (1945) i bëri të drejtat e njeriut një angazhim ligjor global dhe e përkufizoi kuptimin e tyre të përgjithshëm me anë të Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut (DUDNJ, 1948). Përfshirja e mbrojtjes së të Drejtave Civile dhe Politike (Liria e Fesë, Shprehjes, Kuvendi, Gjykimi i Drejtë, Ndalimi i Torturës, Skllavërisë, etj) u garantuan së bashku me të Drejtat Ekonomike, Sociale dhe Kulturore (strehimi, shëndeti, arsimi, reputacioni, martesa, familja, etj.), pasqyruan çështjet globale dhe kritike të asaj periudhe.

Ka pak dyshime se promovimi dhe mbrojtja e këtyre të drejtave nuk janë realizuar plotësisht. Tortura mbetet një problem tronditës në shumë pjesë të botës dhe është në rritje me rritjen e terrorizmit dhe aktorëve jo-shtetërorë. Kjo është veçanërisht e vërtetë në zona të paqëndrueshme të tranzicionit, ku kryengritja dhe lufta mbeten me dhunën në rritje. Ka një numër shembujsh globalë për shkelje të lirisë fetare, ku shumicat janë duke sulmuar fizikisht pakicat fetare që kërcënojnë dominimin e tyre teologjik dhe politik. Ndalimi i Skllavërisë, një histori që filloi në shekullin e nëntëmbëdhjetë, vazhdon në shekullin e njëzet e një, duke marrë forma të reja dhe duke qenë i shfrenuar në disa pjesë të botës. Pabarazia gjinore, si dhe dhuna ndaj grave mbetet me përmasa epidemike. Secila nga të drejtat civile dhe politike të cekura në DUDNJ vazhdon të kërkojë më shumë vëmendje, nëse retorika e të drejtave të njeriut është që të bëhet një realitet. Në mënyrë të ngjashme, të drejtat për arsim, shëndetësi, strehim dhe të drejtat e tjera ekonomike dhe sociale janë larg nga të qenit të siguruara në rang universal. Varfëria dhe pabarazia e pagave mbetet dhe madje mund të jetë në rritje në këtë epokë të ekonomisë globale. Shumë nga filmat e IHRFFA-s do të trajtojnë këto dhe çështje të tjera të të drejtave të njeriut. E megjithatë, duhet të jemi të vëmendshëm sepse ekziston një kërcënim i ri dhe në rritje për dinjitetin tonë njerëzor dhe të drejtat që shpallim për t’i mbrojtur. Nuk mund të injorohet duke qenë se prirja që tashmë ka filluar po përshpejtohet në masë të madhe.

Në vitin 1948 kompjuteri dhe teknologjitë që e shoqërojnë atë ishin përtej imagjinatës njerëzore. Në përputhje me rrethanat axhenda e DUDNJ-së nuk i parashikoi sfidat me të cilat ne përballemi dhe do të përballemi nga ndërveprimi global, komunikimi dhe fuqia për të ndërhyrë në jetën private personale dhe pastaj të ruajmë, regjistrojmë dhe kërcënojmë lirinë e njeriut me anë të teknologjive të transportueshme.Interneti, telefoni celular, aftësia për të ruajtur dhe procesuar, si dhe analizuar sasi të mëdha të dhënash ka bërë të mundshme ndërhyrjen në lirinë tonë personale dhe privatësinë sic nuk është  dëgjuar kurrë më parë, deri me ardhjen e këtyre teknologjive. Deri në këtë epokë njerëzit kanë parë që komunikimet dhe të dhënat e tyre ishin personale me një pritshmëri që privatësia e tyre mund dhe nuk do të shkelej. Me teknologjitë e reja komunikimet tona më personale, mendimet, zotërimet dhe mendimet me vlerë kërcënohen tani që të ndërhyhet në to, qoftë nga qeveritë, bizneset apo të tjerë. Në një epokë më të hershme, ne do të prisnim që ky informacion personal do të zinte vend mirë brenda zonës sonë të mbrojtur të pritshme  të privatësisë. Kjo pritshmëri tani është e kërcënuar dhe duhet të konsiderohet një sfidë e konsiderueshme për mbrojtjen e të drejtave dhe lirive tona.

Në vlerësimin e ndikimit të epokës së kompjuterit në axhendën e të drejtave të njeriut aspektet e tij pozitive nuk duhet të injorohen. Rrjetet sociale, telefoni celular përherë i pranishëm me regjistrimin dhe aftësitë telefonike, e le më pastaj aftësia për t’u lidhur menjëherë nëpërmjet internetit, kanë qenë mjete të rëndësishme për monitoruesin e të drejtave të njeriut, aktivistin dhe promotorin e dinjitetit njerëzor. Ai i ka dhënë shoqërisë civile dhe individëve mjetet për të luftuar shtypjen, dhunën shtetërore dhe kërcënime të tjera të kauzave të të drejtave të njeriut. Në njëfarë kuptimi ai e ka barazuar fushën e lojës, duke i lejuar individët të luftojnë tiraninë e shtetit dhe abuzimin e të drejtave të njeriut. Megjithatë aktorët shtetërorë dhe jo-shtetërorë, të vendosur të sulmonin kërcënimet ndaj pushtetit dhe kauzave të tyre kanë përdorur mbështetjen e shoqërisë civile në teknologjitë e reja kundër tyre. Këto dhe shqetësime të ngjashme janë pjesë e fokusit të axhendës së IHRFFA-s së këtij viti.

Me shfaqjen në ekran të filmave që i ngrenë këto çështje është e rëndësishme që të mos harrojmë se të drejtat e njeriut janë me qëllimin që të jenë universale. Ndërkohë që problemet që lidhen me teknologjitë e reja janë relativisht të reja duhet të jemi të kemi parasysh se dinjiteti njerëzor, qëllimi i axhendës së të drejtave të njeriut, është një konstante. Ashtu sic kërkojmë të mbrojmë të gjithë individët nga kërcënimet ndaj lirisë dhe lirisë së rrënjosur të të drejtave klasike për të cilat bëhet fjalë në DUDNJ, ne duhet t’i mbrojmë të gjithë nga sulmet e papritura arbitrare në privatësinë dhe lirinë tone që janë rezultat i shpërdorimit të teknologjive të reja në duart e të fuqishmëve qëllimi i të cilëve mund të jetë shkatërrimi i të drejtave që kërkojmë t’i mbrojmë.

Thënë thjesht, Festivali shërben për t’i vënë të drejtat e njeriut në qendrën e duhur të vëmendjes, ku çështjet, shqetësimet dhe praktikat e të drejtave të njeriut mund të konsiderohen dhe të diskutohen në një vend të përshtatshëm nëpërmjet nxitjes së kinemasë kreative, shfaqjeve kulturore dhe diskutimeve kuptimplote. Nëse ngjarjet e këtij viti pasqyrojnë sukseset e edicioneve të mëparshme, atëherë mund të jemi të sigurt se idetë, përshtypjet dhe ndikimi i këtyre filmave dhe ngjarjeve do të vazhdojnë të nxitin interesin dhe angazhimin për respektimin e të drejtave të njeriut përtej ngjarjeve të javës. Në fund të fundit të drejtat e njeriut nuk janë vetëm “universale”, por duhet të jenë gjithmonë pjesë e jetës sonë. Është qëllimi i këtij festivali që ndikimi i kësaj ngjarjeje të ndikojë në cka besojmë, në veprimet dhe sjelljen tonë duke inkurajuar rritjen dhe përmirësimin e mëtejshëm të zotimit të të të drejtave të njeriut për të siguruar respektimin e “dinjitetit njerëzor” për të gjithë.

Le t’i marrim parasysh këto çështje dhe të tjera të rëndësishme ndërsa shikojmë këta filma në mënyrë që të mund të kërkojmë politika, praktika, mënyra të reja mbrojtjeje, në mënyrë që brezat e ardhshëm të mund të gëzojnë jetën duke kuptuar si përfundim se respektimi universal i të drejtave të njeriut përfshin mbrojtjen e fëmijëve tanë, bashkëshortëve, njerëzve të tjerë të rëndësishëm dhe vetes sonë.

Shtator 2014

Theodore S. Orlin – Presidenti IHRFFA- Nderi
Clark Profesor i Bursave të të Drejtave të Njeriut dhe Avokatisë (2005-2010),
Utica College, New York, USA